„Fizjologia smaku albo transcendentna gastronomia” autorstwa Brillata-Savarina to filozoficzno-kulinarna praca napisana na początku XIX wieku. W tym dziele autor dogłębia złożone powiązanie między żywnością, przyjemnością i istnieniem człowieka, badając sensoryczne doświadczenia związane ze smakiem oraz ich znaczenie w gastronomii i codziennym życiu. Celem tej publikacji jest pogłębienie zrozumienia sztuki kulinarii i jej roli w pielęgnowaniu ludzkiego doświadczenia. Wstęp do książki zapoznaje czytelników z perspektywą Brillata-Savarina na temat gastronomii i smaku jako kluczowych elementów życia człowieka. Zaczyna się od dialogu autora z przyjacielem, w którym rozmawiają o znaczeniu publikowania obserwacji kulinarnych, co nadaje tekstu refleksyjnego tonu. Tekst podkreśla, że posiłek to złożona kombinacja sztuki i nauki, a apreciacja dobrego jedzenia prowadzi do głębszego zrozumienia życia i społeczeństwa. Za pomocą aforyzmów i obserwacji autor zakłada fundamenty dla dalszych badań nad smakiem, apetytem oraz kulturowymi aspektami posiłków, zachęcając czytelników do zastanowienia się nad przyjemnościami związanymi z jedzeniem oraz jego szerszym wpływem na ich życie.