«داستانهای منثور الکساندر پوشکین» اثر الکساندر سرگئییویچ پوشکین، مجموعهای از داستانهای کوتاه است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این داستانها مضامین و طرحهای گوناگونی دارند و با به تصویر کشیدن شخصیتهایی چون گروهبانها، خانوادههای اشرافی و دهقانان، زندگی و کشمکشهای موجود در جامعهٔ روسیه را نشان میدهند. آثار پوشکین اغلب به کاوش در احساسات انسانی، روابط و فضای اجتماعیـسیاسی زمانهٔ او میپردازند و این مجموعه را به کاوشی ژرف در تجربهٔ انسانی تبدیل میکنند. در آغاز «داستانهای منثور»، روایت با «دختر سروان» شروع میشود و بر شخصیت اصلی، پیوتر گرینیوف، تمرکز دارد؛ زندگی او را تصمیمهای پدرش و انتظاراتی که از او میرود شکل میدهند. فصل نخست کودکی آرمانی پیوتر را در ملک پدرش، تحصیل او نزد آموزگاری فرانسوی و نامتعارف و سرانجام پیوستن او به ارتش آشکار میکند؛ رخدادی که همزمان با آماده شدن او برای ترک خانه، نقطهٔ عطفی در زندگیاش به شمار میرود. فصلهای آغازین، فضا و پیشینهٔ شخصیت پیوتر را شکل میدهند و در عین حال به پیچیدگی روابط آیندهٔ او، بهویژه با ماریا، دختر سروان، اشاره میکنند. این بخش مقدماتی زمینه را برای داستانی سرشار از ماجرا، کشمکش و رشد شخصی فراهم میسازد.