«اشعار» اثر الکساندر سرگئییویچ پوشکین مجموعهای از آثار شعری است که در اوایل قرن نوزدهم سروده شدهاند. این مجموعه گزیده، کاوش پوشکین در موضوعات گوناگونی از جمله عشق، طبیعت و تجربهٔ انسانی را در قالبهای خودزندگینامهای، روایی و غنایی به نمایش میگذارد. این مجموعه توانایی پوشکین را در ثبت احساسات عمیقی نشان میدهد که در ابیاتی زیبا و هنرمندانه جای گرفتهاند و با احساسات جهانشمول هم resonانس دارند. در آغاز کتاب، پیشگفتاری کتابشناختی و مقدمهای از مترجم، ایوان پانین، آمده است که نهتنها شعر پوشکین را معرفی میکند، بلکه به بررسی آرمانهای هنری و زندگی درونی شاعر نیز میپردازد. پانین جوهرهٔ خلاقیت پوشکین را تبیین میکند و بر خودانگیختگی و ژرفای عاطفی او تأکید میگذارد. موضوعات اصلی مطرحشده در این بخش شامل خوداندیشی، بار سنگین پشیمانی و پیوند عمیق میان هنرمند و هنر اوست که در شعرهایی مشخص مانند «چهرهنگار من»، «یادمان من» و «الههٔ من» بسط مییابند. در مجموع، این بخش زمینه را برای آن فراهم میکند که خوانندگان غنا و پیچیدگی صدای شاعرانهٔ پوشکین را دریابند.