Aleksandr Sergeyevich Pushkinning “She’rlar” asari XIX asr boshlarida yozilgan she’riy asarlar to‘plamidir. Ushbu antologiyada Pushkinning avtobiografik, hikoyaviy va lirik shakllar orqali sevgi, tabiat va insoniy tajriba kabi turli mavzularni tadqiq etishi aks etgan. To‘plam Pushkinning go‘zal mahorat bilan yaratilgan misralarda mujassam etilgan chuqur tuyg‘ularni ifodalash va ularni umuminsoniy kechinmalar bilan uyg‘unlashtirish qobiliyatini namoyon etadi. Kitobning kirish qismida bibliografik so‘zboshi hamda tarjimon Ivan Paninning kirish maqolasi berilgan bo‘lib, ular nafaqat Pushkin she’riyatini tanishtiradi, balki shoirning badiiy ideallari va ichki hayotini ham muhokama qiladi. Panin Pushkin ijodining mohiyatini ochib berar ekan, uning tabiiyligi va hissiy teranligini ta’kidlaydi. Ushbu bo‘limda ilgari surilgan asosiy mavzular qatoriga o‘z-o‘zini mushohada qilish, pushaymonlik yuki hamda san’atkor bilan uning san’ati o‘rtasidagi chuqur bog‘liqlik kiradi; ular “Mening portretim”, “Mening yodgorligim” va “Mening muzam” kabi muayyan she’rlar orqali batafsil yoritiladi. Umuman olganda, bu qism o‘quvchilarga Pushkinning she’riy ovozi boyligi va murakkabligini qadrlash uchun zamin yaratadi.