«Эратычны матыў у літаратуры» Альберта Мардэла — псіхааналітычнае літаратуразнаўчае даследаванне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У творы робіцца спроба даследаваць схаваныя эратычныя матывы, прысутныя ў літаратуры, сцвярджаючы, што яны ўзнікаюць з несвядомага аўтара. Аналіз засяроджаны на тым, як асабісты досвед, эмоцыі і ўспаміны ўплываюць на літаратурнае выказванне ў розных жанрах. У пачатку тома аўтар выяўляе імкненне прымяніць псіхааналітычныя метады да літаратурнага аналізу, заклікаючы да больш глыбокага вывучэння тэкстаў, каб выявіць аспекты псіхікі аўтара. Мардэл уводзіць ідэю, што літаратура служыць асабістым адлюстраваннем аўтара, раскрываючы схаваныя эмоцыі і траўмы, якія фарміруюць яго апавяданні. Ён праводзіць паралелі паміж снамі і літаратурнымі творамі, сцвярджаючы, што і тыя, і другія могуць асвятляць несвядомыя жаданні і канфлікты, якія кіруюць чалавечымі паводзінамі і творчасцю, закладаючы аснову для далейшага даследавання эратычных плыняў, што пранізваюць літаратурныя шэдэўры.