‘Het erotische motief in de literatuur’ van Albert Mordell is een psychoanalytische literaire critiek die werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het werk streeft ernaar de onderliggende erotische motieven in de literatuur te verkennen en gaat ervan uit dat deze motieven voortkomen uit het onbewuste van de auteur. De analyse richt zich op de manier waarop persoonlijke ervaringen, emoties en herinneringen de literaire uitdrukking beïnvloeden in verschillende genres. In het inleidingsdeel wordt de ambitie van de auteur uiteengezet om psychoanalytische methoden toe te passen op literaire analyse; hij pleit voor een dieper onderzoek van teksten om aspecten van de psyche van de auteur te onthullen. Mordell stelt dat de literatuur een persoonlijke weerspiegeling is van de auteur en dat ze verborgen emoties en trauma’s naar buiten brengt die zijn verhalen beïnvloeden. Hij trekt overeenkomsten tussen dromen en literaire werken en suggereert dat beide kunnen licht werpen op onbewuste verlangens en conflicten die het menselijke gedrag en creativiteit bepalen. Hiermee legt hij de basis voor verdere onderzoeken naar de erotische elementen die doorheen literaire schreefwerken gaan.