„Historia medycyny. Tomy I–III” autorstwa Maxa Neuburgera to dzieło historyczne napisane na początku XX wieku. Praca skupia się na rozwoju myślenia i praktyki medycznej, badając wzajemodział między medycyną a szerszym kontekstem kulturowym w ciągu historii. adresowana jest studentom oraz osobaom niezwiązanych z nauką medyczną, a jej cel polega na przedstawieniu ogólnej sytuacji w historii medycyny od czasów starożytnych do początku epoki nowoczesnej. Wstęp do tekstu stanowi podstawę dla dalszego rozważania tematu, podkreślając związek między rozwojem kultury a postępami w dziedzinie medycyny. Autor opisuje początki medycyny, zaczynając od primitywnych praktyk i przechodząc do bardziej zaawansowanych metod leczzenia stosowanych przez starożytnie cywilizacje. Neuburger uwzględnia również zachowania zwierząt w sytuacjach zagrożenia oraz instynktowne reakcje ludzi w kryzysowych momentach, przykazując takie early-medyczne techniki jak leki na bazie roślin i prostopadłe operacje. Taki wstęp stanowi podstawę dla dogłębnego zrozumienia tego, w jaki sposób nauka medyczna rozwinęła się wraz z ludzkimi społecznościami.