«La Principessa Belgiojoso» Рафаэла Барб’еры — гэта гістарычны нарыс, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У тэксце даследуецца жыццё Крысціны Бельджойёза, выдатнай дзеячкі італьянскага рамантычнага руху і заўзятай прыхільніцы аб’яднання Італіі; падрабязна апісваюцца яе раннія гады і гістарычны кантэкст яе жыцця. Апавяданне раскрывае яе сувязі са шляхетнымі сем’ямі, шлюб з Эміліё Бельджойёза і яе энергічны ўдзел у рэвалюцыйнай дзейнасці супраць аўстрыйскага панавання ў Італіі. Пачатак кнігі знаёміць чытача з жыццём Крысціны Бельджойёза, пачынаючы з яе нараджэння ў шляхетнай сям’і Трывульцыё ў Мілане ў 1808 годзе. Ён стварае яркі вобраз палітычнага і сацыяльнага ландшафту Італіі пачатку XIX стагоддзя, паказваючы такіх асоб, як яе бацькі, і слаўную сям’ю Вісконці д’Арагона. Апавяданне майстэрска пераплятае тэмы рэвалюцыі і асабістай барацьбы, дэманструючы, як яе выхаванне ў арыстакратычным асяроддзі пераплялося з нараджэннем італьянскага нацыянальнага пачуцця і імкненнем да рэформаў. Па меры сталення Крысціны яе досвед — як сямейны, так і грамадскі — падкрэслівае фарміраванне яе асобы і лёсу як абаронцы дэмакратычных ідэалаў у эпоху, поўную ўзрушэнняў.