„Pieczołki Paryża” autorstwa Jeana Lorraina to powieść napisana na końcu XIX wieku. Książka oddaje esencję życia w Paryżu poprzez serię krótkich opowiadań, które dotyczą tematów piękna, dekadencji i artystycznego środowiska. Lorrain oferuje bogaty obraz postaci, emocji oraz zmysłowych przyjemności tego miasta, co czyni tę powieść przyjazną dla czytelników zainteresowanych złożonością życia w mieście w okresie transformacji. Wstęp do powieści ma refleksyjny ton i stanowi hołd dla zmarłego poety Georges’a Rodenbacha. Opowieść rozpoczyna się 1 stycznia, przywołując melancholijną atmosferę Nowego Roku i wyrażając tęsknotę za stratami, które dotknęły artystycznej społeczności. Lorrain rozmyśla nad wpływem roku 1898 jako roku śmierci wielu talentów, wplecając w swoją prozę poetyczne odniesienia do dzieł Rodenbacha oraz do ciężaru pamięci. W tekście znajdują się także fragmenty rozmów postaci, które opowiadają o swoich doświadczeniach w paryskich teatrach i na kulturowym polu, ukazując intensywny, lecz burzliwy charakter życia w tym mieście. W sumie wstęp do powieści stanowi poruszające spojrzenie na nostalgię, sztukę oraz delikatną piękno życia w Paryżu.