„Rzym w pamięci i wyobraźni średniowiecznej. Tomy I–III” autorstwa Artura Grafa to naukowe dzieło napisane na końcu XIX wieku. Książka zajmuje się tematem przedstawienia i znaczenia starożytnego Rzymu w okresie średniowiecznym, z szczególnym akcentem na legendy i wyobraźniowe opowieści, które odzwierczały kulturową i historyczną pamięć o tym mieście. Autor pokazuje, jak pamięć o Rzymie wpłynęła na różne aspekty życia w średniowieku, podkreślając trwałe dziedzictwo tego miasta nawet w okresach jego upadku. Wstęp do dzieła stanowi przedmówę, która przygotowuje czytelnika do dalszego rozumienia tematu. Graf omawia bogate dziedzictwo legend dotyczących starożytnego Rzymu oraz sposób, w jaki one wpłynęły na percepcję tego miasta w średniowieczu. Podkreśla istotność zrozumienia tych legend, aby zrozumieć duchowy i intelektualny kontekst owej epoki, twierdząc, że są one nieodzrywalną częścią historii samego Rzymu. Graf ma za cel doprowadzenie do nowego rozwoju istniejącego dyskursu historycznego, przybliżając czytelnikom te wyobraźniowe formy, które, mimo swej fikcyjnej natury, odkrywają głębokie prawdy o kulturowych nastawieniach i wierzeniach epoki.