„Anioły z wątrobą” Kasimira Edschmida to powieść napisana na początku XX wieku. Opowieść zaczyna się ostrzeżeniem skierowanym do czytelników o nieprzewidywalnej i fantastycznej naturze wydarzeń, które rozgrywają się w tym tekście – wydarzenia te zdają się przekraczać granice rzeczywistości i dotyczą tematów zbrodni oraz społecznych zamieszek. Główną bohaterką powieści jest młoda kobieta, o których skomplikowanej i trudnej przeszłości stopniowo dowiadujemy się, co otwiera drogę do głębszego zbadania ludzkich emocji oraz społecznych ograniczeń. W pierwszych scenach widzimy tę kobietę siedzącą w starym, chwiejnym powozie na nieznane miejsce; jej postać jest przedstawiona z nutką melancholii, a ona sama bory się z ciężarem swojej przeszłości i aktualnej sytuacji. Gdy opowiada historię narratorowi, staje jasne, że jej życie było pełne tragedii i cierpienia, co dodaje temu wydarzeniom charakteru naglębnego. Początkowe sceny kontrastują jej kruchą sytuację z chaotycznym otaczającym światem, nawiązując do większych społecznych problemów charakterystycznych dla tego okresu. Obserwacje narratora dotyczące tej postaci oraz otaczającego ją społecznego kontekstu przygotowują grunt pod narrację, która obiecuje zajmować się tematami miłości, poświęcenia i ludzkiej natury w obliczu trudności.