„Fratris Felicis Fabri Evagatorium in Terrae Sanctae, Arabiae et Egypti Peregrinationem” to relacja historyczna opracowana przez Carolusa Raeticusa w połowie XIX wieku. Dzieło to opisuje podróż brata Feliksa Fabri przez Ziemię Świętą, Arabię i Egipt, przedstawiając szczegółowo rozmaite miejsca, spostrzeżenia kulturowe oraz obserwacje przyrodnicze poczynione po drodze. Na początku narracji autor opisuje wyruszenie z Maffrach na pustynię, ukazując trudny i mistyczny krajobraz naznaczony ruchomymi piaskami oraz gęstymi mgłami. Fragment przedstawia przytłaczające emocje podróżnych, gdy docierają do granic Egiptu, gdzie na tle pustynnego bezludzia wyłania się uderzający kontrast — żyzna kraina pełna wody i życia. Zbliżając się do wioski zwanej Matharea, położonej na skraju pustyni, spotykają się zarówno z fizycznym pięknem, jak i historycznym znaczeniem tego regionu; wspomniany zostaje czczony ogród balsamowy oraz cudowne źródło związane z Najświętszą Maryją Panną. Sceneria ta otwiera bogaty wątek odniesień historycznych, obejmujący opowieści o miejscowych przywódcach i rolniczym bogactwie, które czekało na podróżnych przybywających z surowej pustyni.
Fratris Felicis Fabri Evagatorium in Terrae Sanctae, Arabiae et Egypti…
F
C1
Fratris Felicis Fabri Evagatorium in Terrae Sanctae, Arabiae et Egypti…
P
C1
Philosophiae Naturalis Principia Mathematica
C
C1
C. Iuli Caesaris De Bello Gallico, I-IV
A
C1
Aeneidos
M
C1
Meditationes de prima philosophia