کتاب «انتقاد عقل خالص» نوشته ایمانوئل کانت، اثری فلسفی است که در سال ۱۷۸۱ منتشر شد. کانت سعی داشت با بررسی خود عقل، مرزها و دامنهی متافیزیک را مشخص کند؛ او هم سنتهای تجربیگرایانه و هم راسیونالیستی را به چالش کشید و ایدههای نوآورانهای دربارهی فضا، زمان و دانش مطرح نمود. سؤال اصلی این بود: چگونه میتوانیم دانشی داشته باشیم که هم مستقل از تجربه باشد و هم چیز جدیدی به درک ما اضافه کند؟ این اثر پیشگامانه، بحثهای زیادی را برانگیخت و به طور اساسی فلسفهی غربی را شکل داد.
صفحه ویکیپدیا درباره این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Critique_of_Pure_Reason صفحه ویکیپدیا درباره این کتاب: de.wikipedia.org/wiki/Kritik_der_reinen_Vernunft