«Historia de los siete murciélagos, leyenda árabe» Мануэля Фернандэса і Гансалеса — гэта мастацкі твор, напісаны ў сярэдзіне XIX стагоддзя. У гэтым апавяданні гістарычныя элементы пераплятаюцца з фальклорнымі тэмамі, ствараючы карціну жыцця арабскага свету, асабліва праз прызму кахання, доблесці і містычных сустрэч. Верагодна, сюжэт апавядае пра прыгоды галоўных герояў, засяроджваючыся на тэмах лёсу, духоўнасці і звышнатуральнага, на што намякае згадванне розных персанажаў і духаў. У пачатку апавядання дзеянне разгортваецца ў маляўнічай даліне ў гарах Хіджаза, дзе пануе спакой, які парушаецца шэптамі прыроды. У першых раздзелах з’яўляецца Абен-Захайр, правадыр, які смуткуе пасля драматычнай паразы ў бітве. Атмасфера змяняецца з прыходам дзвюх прыгожых гурый, Файзулі і Радх’ях, якія адыгрываюць важную ролю, прыцягваючы ўвагу Абен-Захайра і распальваючы ў ім жаданне кахання. Далей апавяданне разгортваецца як спалучэнне духоўных пошукаў і звышнатуральных элементаў, намякаючы на выпрабаванні, з якімі яму давядзецца сутыкнуцца, калі ён будзе змагацца са спакусай і шукаць выкуплення, асабліва праз кранальны сон, што пераплятаецца з рэальнасцю і ўрэшце вядзе яго шляхам, поўным выпрабаванняў і чараў.