„Historia siedmiu nietoperzy – arabska legenda” autorstwa Manuela Fernández y Gonzáleza to powieść wydana w połowie XIX wieku. W tym utworze elementy historyczne łączą się z motywami folkloru, przedstawiając życie w świecie arabskim, a szczególnie kierując uwagę na tematy miłości, odwagi i mistycznych doświadczeń. Opowieść zapewne dotyka przygód swoich bohaterów, skupiając się na tematach losu, duchowości i nadprzyrodznych zjawisk, co wskazuje na obecność różnych postaci i duchów w jej treści. Akcja rozgrywa się w malowniczym dolinie w górach Hedżaz, otoczonym atmosferą spokoju, przerwanej od czasu do czasu szepotem natury. Głównym bohaterem jest Aben-Zohayr – lider, który po dramatycznej porażce na polu bitwy żywi głębokie smutki. Atmosfera zmienia się z przybyciem dwóch pięknych hurii, Fayzuly i Rhadhyah, które odgrywają ważną rolę w przyciągnięciu uwagi Aben-Zohayra i rozbudzeniu w nim pragnienia miłości. Dalej historia rozvija się w połączeniu duchowych poszukiwań z elementami nadprzyrodzonymi, ukazując wyzwania, przed którymi stanie bohater w walce z pokusami i dążeniami do odkupienia. Ważną rolę w tej historii odgrywa także bolesny sen, łączący się z rzeczywistością Aben-Zohayra i prowadzący go na szlak pełny wyzwań i przygod.