Manuel Fernández y González tarafından yazılan “Yedi Yarasa Hikayesi: Bir Arap Efsanesi”, 19. yüzyılın ortalarında kaleme alınmış bir kurgu eseridir. Bu anlatı, tarihi unsurları halkbilimsel temalarla bir araya getirerek özellikle aşk, cesaret ve mistik deneyimler açısından Arap dünyasının yaşamını tasvir eder. Hikaye, çeşitli karakterlerin ve ruhların anlatımıyla kader, maneviyat ve doğaüstü olaylar gibi temaları da ele alır. Öykünün başlangıcında sahne, doğanın fısıltılarıyla dolu bir huzur ortamının hakim olduğu Hedjaz Dağları’ndaki bir vadide kurulur. Hikaye, savaşta aldığı ağır yenilginin ardından yas tutan Aben-Zohayr ile başlar. Daha sonra sahneye çıkan Fayzuly ve Rhadhyah adlı iki güzel hurie, Aben-Zohayr’ın ilgisini çekerek ondaki aşk arzusunu ateşler. Hikaye, manevi arayışlar ve doğaüstü olayların bir karışımıyla devam eder; özellikle de gerçekliğiyle iç içe geçen ve onu zorluklarla dolu bir yola sürükleyen bir rüya aracılığıyla, baştan çıkarma ve kurtuluş temalarını işler.