«El manco de Lepanto», Manuel Fernández y González'in 19. yüzyılın sonlarında yazılmış tarihî bir romanıdır. Hikâye, ünlü yazar Miguel de Cervantes'in yaşamını, 16. yüzyıl İspanyol toplumunun arka planında romantik ve komik unsurlarla ustalıkla iç içe geçirir. Cervantes, aşk ve talihsizlik temalarını işlerken, hayatı sırlar ve belalarla dolu güzel bir dul olan Doña Guiomar ile yakınlaşır. Romanın açılışı bizi, yalnızca «Viváis-mil-años» olarak bilinen bir adamın işlettiği Sevilla'daki bir berber dükkânına götürür. Mesleğinin tadını çıkaran, komşularıyla sosyalleşen ve gizemli karışımlarla uğraşan renkli bir karakterdir. Bir gün, şüpheli bir üne sahip, perili olduğu söylenen bir evi ziyaret eden soylu bir kadını fark eder. Dul Doña Guiomar'a hayranlık duymaya başladıkça anlatı, özellikle Cervantes sahneye girdiğinde ortaya çıkacak entrikalara ve aşklara işaret eder; macera, komedi ve dönemin batıl inançlarıyla iç içe geçmiş bir aşk vaat eder. Cervantes'in tarihî kimliği ile Doña Guiomar'ın büyüleyici hikâyesinin harmanı, ardından gelecek drama için canlı bir sahne kurar.