„El manco de Lepanto” autorstwa Manuela Fernández y González to powieść historyczna napisana pod koniec XIX wieku. Fabuła misternie splata życie sławnego pisarza Miguela de Cervantesa z elementami romantycznymi i komediowymi na tle hiszpańskiego społeczeństwa XVI wieku. Cervantes, zgłębiając motywy miłości i niefortunnych przygód, nawiązuje relację z piękną wdową, Doñą Guiomar, której życie pełne jest tajemnic i kłopotów. Otwarcie powieści przenosi nas do zakładu cyrulika w Sewilli, prowadzonego przez mężczyznę znanego jedynie jako „Viváis-mil-años”. Jest to barwna postać, która lubi swój fach, towarzystwo sąsiadów i majstrowanie przy tajemniczych miksturach. Pewnego dnia zauważa szlachciankę odwiedzającą dom o wątpliwej reputacji, podobno nawiedzony. Gdy zaczyna fascynować go wdowa Doña Guiomar, narracja zapowiada intrygi i romanse, które się rozwiną, zwłaszcza gdy na scenę wkracza Cervantes, obiecując mieszankę przygody, komedii i miłości splątanych z ówczesnymi zabobonami. Splot historycznej tożsamości Cervantesa i porywającej opowieści o Doñi Guiomar tworzy barwną scenerię nadchodzącego dramatu.