‘The Principles of the Art of Conversation’ van J.P. Mahaffy is een theoretisch handboek over de elementen en vaardigheden die essentieel zijn voor effectieve gesprekken. Het werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. In dit boek wordt de dynamiek van conversaties verkend; het wordt gesteld dat gesprekken niet alleen een universele en noodzakelijke sociale vaardigheid zijn, maar ook kunnen worden gezien als een kunst die kan worden verfijnd en verbeterd. Mahaffy beschrijft de verschillende subjectieve (fysieke, mentale en morele) en objectieve factoren die bijdragen aan een succesvol gesprek. In het inleidende deel wordt benadrukt dat conversatie een essentieel onderdeel is van de samenleving; het voeren van gesprekken op een vriendelijke manier geeft individuen sociale status en persoonlijke voldoening. Mahaffy wijst erop dat goed gesprekken, hoewel ze vaak spontaan lijken, kunnen worden ontwikkeld door bewustzijn en oefening. Hij beschrijft de fundamentele eigenschappen van effectieve sprekers, zoals kennis, bescheidenheid en empathie, en benadrukt ook de belangrijkheid van tact en het begrijpen van de verschillende dynamieken in gesprekken – ongeacht of er met één persoon, meerdere personen of een groep wordt gesproken. Deze discussies vormen de basis voor de verdergaande behandeling van de complexe principes van conversatie in het boek.