‘Psyche: The Cult of Souls and Belief in Immortality among the Greeks’ van Erwin Rohde is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. In dit boek wordt onderzocht hoe de oude Grieken geloofden in de ziel, de relatie tussen de ziel en het leven na de dood, en de rituelen die werden uitgevoerd ter eering van de doden. Rohde baseert zijn onderzoek op verschillende historische bronnen, filosofieën en culturele praktijken om meer inzicht te krijgen in de ontwikkeling en betekenis van deze overtuigingen bij de Grieken. In het begin van het boek wordt de complexe relatie tussen leven en dood beschreven, zoals die werd gezien in de oude Griekse gedachtenwereld – met name door de poezie van Homerus. Rohde stelt dat het concept van de ziel niet alleen wordt gezien als een etherele entiteit, maar ook als een essentieel onderdeel van iemands identiteit, verbonden aan de fysieke werkelijkheid tot aan de dood. Hij verklaart hoe Griekse helden met het idee van hun eigen sterfelijkheid en de aard van het hiernamaals worstelden, en benadrukt dat deze vroege verhalen geen geloof in de actieve invloed van zielen na overlijden weerspiegelden. In latere hoofdstukken wordt verder ingegaan op de culturele betekenis van het aanbiden van de ziel en de overtuigingen rondom onsterfelijkheid.