„Psyche: Kult dusz i wierzenie w nieśmiertelność u Greków” autorstwa Erwina Rohde jest naukową publikacją napisaną na końcu XIX wieku. W tym dziele badany są starożytnie greckie wierzenia dotyczące duszy, jej związku z życiem po śmierci oraz rytuałów pielęgnowania pamięci umarłych. Rohde bazuje na różnych źródłach historycznych, filozofiach i kulturowych praktykach, aby zaprezentować rozwój i znaczenie tych wierzeń wśród Greków. W openingu publikacji prezentowana jest złożona relacja między życiem a śmiercią, jak ją postrzegali starożytni Grecy, zwłaszcza poprzez pryzmat homeryjskiej poezji. Rohde twierdzi, że pojęcie „psyche”, czyli duszy, nie występuje wyłącznie jako eteryczna istota, lecz jako integralna część tożsamości człowieka, powiązana z jego cielesnym bytowaniem aż do śmierci. Autor rozjaśnia, jak greccy herosi radzili sobie z myślą o swojej własnej śmiertelności i naturze życia po śmierci, podkreślając, że te wczesne opowieści nie odzwiercały wierzeń w aktywny wpływ dusz po śmierci. Zamiast tego Rohde uważa, że starożytni Grecy widzieli „psyche” jako ciemny, bezsilny pozostatek po śmierci, co otworzyło drogę dla dalszych badań nad kulturowym znaczeniem kultu dusz i wierzeń dotyczących nieśmiertelności w późniejszych rozdziałach.