Eça de Queirós’un “Cennette Adem ve Havva” adlı romanı 20. yüzyılın başlarında yazılmıştır. Bu eser, Kutsal Kitap’taki Adem ve Havva figürlerini yeniden yorumlayarak yaratılış, insanlık ve var oluşun ilk deneyimleri gibi temaları ele alır. Anlatı, Cennet Bahçesi’ndeki yaşamlarının dinamiklerine derinlemesine iner; doğayla mücadelelerini ve insani özelliklerin, toplumun gelişim sürecini de işler. Romanın başında, Adem’in yaratılışı ayrıntılı bir şekilde anlatılır; gizemlerle kaplı ilkel bir dünyadan çıkışı ve hayranlık ve endişeyle dolu bu yeni gerçekliğe uyum sağlama süreci tasvir edilir. Cennet’in kaotik güzelliği vurgulanırken, Adem’in bu yeni dünyada karşılaştığı çeşitli yaratıklar ve olaylar karşısındaki şaşkınlığı ve tereddütleri de belirtilir. Adem’in tasviri hem ilkel hem de karmaşıktır; onun primitif doğası vurgulanırken, aynı zamanda rasyonel bir varlık olarak evrimleşeceğinin de işaretleri verilir. Korku, keşif ve tehlikeli ancak canlı bir cennetteki hayatta kalma mücadelesi gibi temalar, hikayenin ilerleyişinde insanlığın daha derinlemesine incelenmesi için zemin hazırlar.