‘Novelas de la Costa Azul’ van Vicente Blasco Ibáñez is een verzameling korte verhalen die werden geschreven in de vroege 20ste eeuw. De verhalen spelen zich voornamelijk langs de Middellandse Zee af, specifiek in het pittoreske gebied Costa Azul. Door zijn vaardige verteltechniek en menselijke warmte verkent de auteur thema’s als ouderdom en nostalgie; de personages vertolken de complexiteit van het leven en de herinneringen uit de laatste jaren van hun leven. In het openingsverhaal wordt de oude hertogin van Pontecorvo voorgesteld. Ze beklimt de slingerpaden van Roquebrune om de zonsondergang te aanschouwen. Ondanks haar zwakheid en de beperkingen die het ouder worden met zich brengt, blijft ze vrolijk en geniet ze van de schoonheid om haar heen en de herinneringen die dit oproept. Wanneer ze een afgelegen tuin bereikt, komt ze onverwacht John Baldwin tegen, een rijke Amerikaan. Ze voeren een reflecterend gesprek over de genoegens en melancholie van het ouder worden. Hun dialogen gaan over verloren ambities, persoonlijke offers en de bitterzoete aard van het ouder worden; dit legt de toon voor de ontroerende verhalen die volgen in deze verzameling.