„Novelas de la Costa Azul” Vicente Blasco Ibáñeza to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Przedstawione w nich historie rozgrywają się przede wszystkim na wybrzeżu Morza Śródziemnego, a konkretnie w pięknej regionie zwanej Costa Azul. Autor za pomocą biegłego opowiadania i ludzkiej ciepłości eksploruje tematy starzenia się i nostalgii, a postaci w tych historiach często odzwierczają złożoność życia i wspomnień w ostatnich latach swojego istnienia. W prologu „Novelas de la Costa Azul” poznajemy starą księżnicę z Pontecorvo, która wędruje krzywymi ulicami Roquebrune, by obserwować zachód słońca. Na przekór swojej słabości i wieku pozostaje pełna energii, ciesząc się pięknem otaczającego świata i wspomnieniami, które on wzbudza. Gdy dotrze do odosobnionego ogrodu, nagle spotyka Johna Baldwina – bogatego Amerykanina – z którym rozpoczyna refleksyjną rozmowę o przyjemnościach i melancholii starości. Ich dialog dotyka utraconych ambicji, osobistych poświęceń oraz goryzłkawej natury starzenia się, stanowiąc przygotowanie do dalszych, wzruszających historii zawartych w tym zbiórku.