„Patrząc w stronę zachodu słońca” autorstwa Lydia Maria Child to zbiór literackich tekstów i refleksji na temat starzenia się, napisany u schyłku XIX wieku. Zbiór zawiera ese, wiersze i opowiadania, które eksplorują tematy przyjaźni, pamięci oraz bogactwa doświadczeń życiowych w starszym wieku. Poprzez starannie wybrane utwory Child pragnie oferować pocieszenie i inspirację osobom, które stoją przed trudnościami wynikającymi z późniejszych faz życia. W prologu „Patrząc w stronę zachodu słońca” prezentowane są historie dwóch bliskich przyjacieli – Harriet Brown i Jane White, które wyrósły razem w stanie Maine. Ich przyjaźń jest związana z wspólnymi dzieciństwem oraz różnymi rodzinowymi okolicznościami: Harriet ma lepsze warunki życia, natomiast Jane musi radzić sobie z trudnościami ekonomicznymi swojej rodziny. Gdy dorastają i kierują się różnymi drogami – Harriet wyszła za mąż za bogatego handlarza, a Jane założyła rodzinę – stają przed gorzkosłodką rzeczywistością zmian w życiu oraz bólem rozstania. Ten wzruszający prolog pokazuje radości młodości w połączeniu z nieuniknionymi aspektami dorosłości, przygotowując grunt do dalszego eksplorowania drogi życia i emocjonalnego bogactwa, które wynika ze starzenia się.