‘Architectuur: de negentiende en twintigste eeuw’ van Henry-Russell Hitchcock is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven aan het eind van de twintigste eeuw. Het boek verkent de ontwikkeling van architecturale stijlen en bewegingen, van de romantische classicistiek in de vroege negentiende eeuw tot de modernistische bewegingen in de midden van de twintigste eeuw. Het gaat dieper in op belangrijke ontwikkelingen in de architectuur en benadrukt belangrijke figuren, stijlen en hun culturele context. Dit maakt het een uitgebreide gids voor iedereen met interesse in de geschiedenis van de architectuur. In het begin van het boek beschrijft Hitchcock de belangrijke historische omstandigheden die de architectuur rond 1800 hebben beïnvloed, met name de impact van de Napoleontische oorlogen op de bouw. Hij introduceert het concept van romantische classicistiek en legt uit hoe deze stijl is ontstaan uit de barokstijl, toen architecten nieuwe esthetische ideeën begonnen te omarmen onder invloed van verschillende culturele bewegingen. De eerste hoofdstukken leggen nadruk op de interculturele uitwisseling tussen architecten uit verschillende landen, met name figuren als Jean-Nicolas Servandoni en de invloed van de Engelse ‘picturesque’-stijl. Al deze factoren hebben ertoe geleid dat er in de negentiende en twintigste eeuw een grote verscheidenheid aan architecturale uitdrukkingen is ontstaan.