„Architektura: XIX i XX wiek” autorstwa Henry’ego-Russella Hitchcocka to naukowe opracowanie napisane w końcu XX wieku. Praca ta badaje ewolucję stylów i trendów architektonicznych, od romantycznego klasycyzmu początku XIX wieku po modernistyczne tendencje środku XX stulecia. Autor dokładnie analizuje istotne rozwoje w dziedzinie architektury, podkreślając kluczowe postaci, style oraz ich kulturowy kontekst, co czyni tę książkę wyjątkowo przydatnym przewodnikiem dla osób zainteresowanych historią architektury. Na początku tekstu Hitchcock przedstawia ogólny historyczny kontekst, który wpłynął na rozwój architektury w okolicach roku 1800, szczególnie zwracając uwagę na wpływ wojen napoleońskich na produkcję budowlaną. Introdukuje pojęcie romantycznego klasycyzmu, komentując jego powstanie z nurtu baroku, gdy architekci zaczęli przyjmować nowe estetyczne ideały pod wpływem różnych kulturowych trendów. W pierwszych rozdziałach autor skupia się na międzynarodowym wymieniu doświadczeń pomiędzy architektami z różnych krajów, szczególnie na postaciach takich jak Jean-Nicolas Servandoni oraz na wpływie angielskiego stylu „picturesque”, które miały kluczowe znaczenie dla rozwoju różnorakich form architektury w XIX i XX wieku.