«Адукацыя і добрае жыццё» Бертрана Расэла — філасофскі трактат па тэорыі адукацыі, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У кнізе разглядаюцца складанасці адукацыі, абмяркоўваецца мэта выхавання характару і інтэлекту ў дзяцей, а таксама ўплыў грамадства на адукацыйныя метады. У ёй адстойваецца рэфармаваная сістэма адукацыі, якая імкнецца быць дэмакратычнай і інклюзіўнай, з акцэнтам на важнасці развіцця характару для фарміравання добрага жыцця. У пачатку тэксту закладаецца аснова для крытычнага даследавання адукацыйных філасофій, у якім адлюстроўваюцца клопаты Расэла як бацькі, што жадае лепшага адукацыйнага досведу для сваіх дзяцей. Ён апісвае цяжкасці, з якімі сутыкаюцца бацькі, спрабуючы знайсці здавальняючыя адукацыйныя ўстановы ва ўмовах пануючых сістэм, поўных абмежаванняў і недахопаў. Ва ўводзінах падкрэсліваецца неабходнасць адукацыйнай рэформы, заснаванай на бачанні выхавання асоб, здольных да самастойнага меркавання, з улікам сучасных псіхалагічных уяўленняў пра фарміраванне характару, асабліва ў раннім дзяцінстве. Мэта Расэла — закласці аснову адукацыйных прынцыпаў, якія аддаюць прыярытэт усебаковаму развіццю дзяцей як дасведчаных і дабрадзейных асоб.