Giuseppe Ripamonti tarafından 19. yüzyılın başlarında yazılan “1630 Yılında Milano’da Yaşanan Veba”, 17. yüzyılın başlarında Milano’yu vuran bu yıkıcı salgını ayrıntılı bir şekilde anlatır. Eser, hem salgının sosyal ve politik etkilerine hem de Kardinal Federico Borromeo gibi dönemin önde gelen isimlerinin ve yerel yetkililerin aldığı önlemlere odaklanmaktadır. Anlatının başında Ripamonti, salgından önceki Milano’nun tarihi bağlamını, özellikle de İspanyol egemenliği dönemini ele alır. Şehri refahlı ve kültürlü olarak tasvir ederken, askeri karışıklıklar ve salgından önce yaşanan kıtlığın şehri felaketin eşiğine getirdiğini belirtir. Bu giriş bölümü, krizin ağırlığı altında toplumsal yapıların çöktüğü bir atmosfer yaratır ve insanların bu salgın tehdidiyle mücadele ederken gösterdikleri direnç ve çabaları gözler önüne serer. Yazar, gelecek nesiller için bu olayların anısını korumayı ve bu tarihi trajediden alınan ahlaki ve vatandaşlık derslerini vurgulamayı amaçlamaktadır.