‘De depressie beëindigen door geplande veroudering van producten’, geschreven door Bernard London, is een socio-economisch tractaat dat werd opgesteld in de vroege 20ste eeuw, specifiek in het kader van de Grote Depressie. Het boek bevat een radicaal economisch voorstel om de economie te revitaliseren door producten opzettelijk zo te ontwerpen dat ze na een bepaalde tijd verouderd zijn; hierdoor wordt een constante cyclus van consumptie en productie gewaarborgd. Het boek behandelt ook het paradoxale fenomeen van overvloed: waarbij er overschotten bestaan, gaan tegelijkertijd veel mensen werkloos en leeft men in armoede. Bernard London stelt voor dat het consumentengedrag en de productiemethoden worden herorganiseerd. Het centrale principe van zijn plan is om producten een vastgestelde levensduur te geven; na deze tijd zouden ze worden vervangen door nieuwe producten, waardoor de industrieën actief blijven en er een hoge werkgelegenheid wordt behouden. Door de levensduur van producten te reguleren, stelt hij voor dat dit niet alleen de consumptie zal stimuleren, maar ook een stabiele inkomstenbron voor de overheid oplevert via belastingen op verouderde goederen. Het doel van zijn voorstel is om de economische stagnatie te beëindigen door ouderwetse producten uit de markt te halen en zo de toevoer van nieuwe producten te faciliteren. Dit zou uiteindelijk tot een evenwichtige economie leiden die zowel werkers als consumenten ten goede komt, terwijl ook de ongelijkheden in het huidige systeem worden verholpen.