„Księga drogich zmarłych kobiet” Edny Worthley Underwood to zbiór fikcyjnych opowieści osadzonych w różnorodnych realiach historycznych i romantycznych, napisanych na początku XX wieku. Książka zawiera wiele historii, a w pierwszym rozdziale przedstawia hrabinę Tatjanę Tschaską, która opowiada o swoich doświadczeniach jako polska arystokratka na początku XIX wieku, ukazując napięcia wokół losu Polski w obliczu europejskich konfliktów oraz zbliżającego się małżeństwa. Zbiór zdaje się podejmować tematy miłości, straty i wzajemnego oddziaływania osobistych aspiracji w szerszym kontekście historii. Początek książki przedstawia czytelnikom hrabinę Tatjanę, która rozmyśla o pięknie swojej ojczyzny i złożoności własnej sytuacji. Dzięki jej zapiskom w dzienniku czytelnicy poznają jej nadzieje, lęki i presję związaną z koniecznością zamążpójścia, podczas gdy wokół niej rozgrywają się wydarzenia historyczne. Zmaga się z wciąż obecną pamięcią o rzezi Pragi oraz politycznymi ambicjami, które splatają dziedzictwo jej rodziny z losem narodu. Gdy nadchodzi jesień, a sytuacja polityczna zmienia się wraz z dojściem Napoleona do władzy, opowieść Tatjany coraz silniej splata się z jej pełną namiętności, lecz niepewną przyszłością. Bogactwo jej emocjonalnej głębi na tle wojny i ambicji tworzy intrygujący punkt wyjścia dla zawartej w tym zbiorze refleksji nad życiem kobiet kształtowanym przez nurty historii.
„Malarz martwych kobiet” przedruk z czasopisma Smart Set ze stycznia 1910 roku.