„Rośliny fosilne, tom 3: Podręcznik dla studentów botaniki i geologii” autorstwa Sewarda to naukowy podręcznik napisany na początku XX wieku. Skupia się na fosilnych gimnospermach – zwłaszcza na paprokwach nasionowych (Pteridospermeae), roślinach przypominających cykady, Cordaites oraz Bennettitales – wykorzystując w tym celu porównawczą anatomię, morfologię i systematykę. Często się odnosi do obecnych gatuneków cykad w celu ułatwienia interpretacji procesów ewolucyjnych. Ten tom jest przeznaczony dla studentów botaniki i geologii i bogato ilustrowany. Charakterystyczna jest przedmowa, w której wyjaśniono dlaczego tak dużą uwagę poświęcono gimnospermom oraz omówiono globalny obraz flory sprzed wielu milionów lat. Następnie zawiera szczegółowe informacje o obecnych roślinach z rzędu Cykadales, aby przygotować czytelników do porównywania ich z formami fosilnymi. Tekst opisuje habitat i zróżnicowanie cykad, rozszerzenie geograficzne, liście i pnie, struktury rozmnażające się (dioeciję strobili w porównaniu z wolnymi megasporofilami u Cycas), budowę nasion wraz z komorami pyłkowymi i ruchliwymi spermatozoidami, możliwość zapylania przez insekty oraz specyficzne cechy anatomiczne. Ponadto przedstawione są głównie rody i rodziny cykad (Cycas, Zamia, Dioon, Encephalartos, Ceratozamia, Macrozamia, Microcycas, Stangeria, Bowenia). Dalej tekst przechodzi do grupy Pteridospermae, zaczynając od gatunku Lyginopteris oldhamia; wyjaśniono tu historię nomenklatury i podsumowano anatomię pnia – duża śródlądowa część, szerokie wtórne xylem z wyraźnymi promieniami wewnątrz niego, struktury liściowe oraz budowa kory. To umożliwia porównanie pni, liści i nasion różnych roślin z tej grupy (np. Lagenostoma).