Charlz de Fuko qalamiga mansub “Écrits spirituels de Charles de Foucauld : ermite au Sahara, apôtre des….” — XX asr boshlarida yozilgan ruhiy-ma’naviy bitiklar to‘plamidir. Shaxsiy maktublar, tafakkurlar va ruhiy chekinish qaydlaridan tuzilgan ushbu asar Sahroi Kabir va Muqaddas Yer bo‘ylab bir zohidning tafakkurga cho‘mgan hayoti, jo‘shqin xayriya ruhi hamda ibodat va e’tiqodga amaliy yondashuvini ochib beradi. Rasmiy risoladan ko‘ra samimiy, ibodatona sahifalarni kuting; ularda sajda, kamtarlik, ichki tavba-tazarru va musulmonlarga muloyimlik bilan murojaat qilishga urg‘u beriladi. Jild René Bazinning so‘zboshisi bilan boshlanadi. Unda Bazin Fuko yo‘lini (sayohatchi-tadqiqotchi, trappist, sahro zohidi) qisqacha tasvirlaydi va tahririy yondashuvni tushuntiradi: shaxsiy matnlar to‘liq nashr etilmay, ulardan parchalar keltirilgan; maqsad — amalda foydalanish mumkin bo‘lgan ruhiy-ma’naviy lavhalarni taqdim etish. U kiritilmagan qismlarni, xususan musulmonlarga xristianlik haqiqatlarini bosqichma-bosqich tanishtirish uchun yaratilgan katexizik “Sahroi Kabir kambag‘allari uchun Injil”ni tilga oladi hamda muallifning pokligi, nozik taqvodorligi, kamtarligi va jasoratli hikmatlarini ta’kidlaydi. “Le Trappiste” deb nomlangan birinchi bo‘limda ibodat haqidagi maktublar va Injil tafakkurlari berilgan: sajda, yolg‘izlikdagi va tungi ibodat, dadil va qat’iyatli iltijolar, dushmanlar va gunohkorlar uchun ibodat qilish, ruhni “ibodat uyi” sifatida asrash hamda qo‘rquvsiz Xudoga tavakkal qilish. Shundan so‘ng asar Nazaret davriga o‘tadi va yozuvchi ochiq qo‘yilgan Eucharistiya oldida ibodat qiladigan, Xudoning irodasini bilish va ado etishga intiladigan, yaratilishda aks etgan ilohiy go‘zallikni mushohada qiladigan chekinish bilan ochiladi; u barcha narsalar orqali faqat Xudoni ko‘rish va sevishga ahd qiladi.