‘Écrits spirituels de Charles de Foucauld : ermite au Sahara, apôtre des….’ van Charles de Foucauld is een verzameling spirituele geschriften uit het begin van de 20e eeuw. De bundel is samengesteld uit persoonlijke brieven, overdenkingen en aantekeningen uit retraites en onthult het contemplatieve leven van een kluizenaar, zijn vurige naastenliefde en zijn praktische benadering van gebed en geloof in de Sahara en het Heilige Land. Verwacht intieme, devotionele teksten en geen formele verhandeling, met de nadruk op aanbidding, nederigheid, innerlijke bekering en een zachte benadering van moslims. Het boek opent met een voorwoord van René Bazin, die Foucaulds levensweg schetst (ontdekkingsreiziger, trappist, woestijnkluizenaar) en de redactionele aanpak toelicht: persoonlijke teksten zijn fragmentarisch overgenomen en niet in hun geheel gepubliceerd; het doel is bruikbare spirituele passages te presenteren. Hij beschrijft welke stukken zijn weggelaten—vooral een catechetisch ‘Evangelie voor de armen van de Sahara’, dat was opgesteld om moslims geleidelijk met de christelijke waarheden te laten kennismaken—en belicht de zuiverheid, tedere vroomheid, nederigheid en moedige stelregels van de auteur. Het eerste deel, ‘Le Trappiste’, bevat brieven en overdenkingen over het Evangelie en het gebed: aanbidding, gebed in afzondering en ’s nachts, stoutmoedige en volhardende smeekbeden, gebed voor vijanden en zondaars, het bewaken van de ziel als een ‘huis van gebed’ en het vertrouwvol op God bouwen zonder angst. Vervolgens gaat het over de periode in Nazareth, met een retraite waarin de schrijver voor de uitgestelde eucharistie bidt, ernaar verlangt Gods wil te kennen en te volbrengen, en de goddelijke schoonheid aanschouwt die in de schepping wordt weerspiegeld, vastbesloten om door alles heen alleen God te zien en lief te hebben.