«سرزمین آنسوی مه» اثر ارنست هیکاکس، داستان کوتاه وسترنی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. داستان، قطار واگنهایی را دنبال میکند که زیر ضربات باران به اورگن سیتی میرسند و بر دشواریهای زندگی پیشگامان، عدالت خشن سرزمینهای مرزی و رقابت پرمخاطره برای تصاحب زمین حاصلخیزِ مناسبِ مزرعهداری متمرکز است. محور داستان تام کامرون است که همراه با پیرمردی به نام فولت و دخترش سوزان، در میان بارانهای بیامان اورگن سفر میکند. تنشها با هنک اموریِ قلدر در اردوگاه شعلهور میشود و زمانی شدت میگیرد که کامرون از پیشاهنگی به نام سم وارنر، نشانیِ درهای پنهان و مناسب برای سکونت را میخرد. پس از آنکه اموری راز را از وارنرِ مست بیرون میکشد و برای تصاحب زمین میشتابد، کامرون با استفاده از مه و نقشهای حسابشده، رقیبان را از آنجا دور میکند و سپس همراه با خانواده فولت دره را تصرف میکند. در رویاروییِ پس از آن، کامرون اموری را میکشد، برادران عقبنشینی میکنند، خورشید برای لحظهای از میان ابرها میتابد و امید بازمیگردد؛ زیرا کامرون و سوزان با یکدیگر آشتی میکنند و خانوادهها برای آغاز زندگیِ تازهشان در مزرعه، ساختن کلبهای مشترک را برنامهریزی میکنند.