«دعوای شهری» اثر ارنست هیکاکس، داستان کوتاه وسترنی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این داستان رقابت تلخ میان دو شهرک بیابانیِ همسایه و تلاش نافرجام برای ایجاد هماهنگی مدنی را دنبال میکند؛ تلاشی که پس از افشای عاملان واقعی این دشمنی محکوم به شکست است. دورهگردها، جو بریدلاو و ایندیگو باورز، نزدیک زادبوم قدیمی جو از یکدیگر جدا میشوند. ایندیگو سر از جینگل بِل درمیآورد و پس از درگیریای مختصر، به دفع یورش بیگ اِلکِ رقیب کمک میکند و نبردی حسابشده را رهبری میکند که مهاجمان را عقب میراند. ایندیگو در تعقیب نیرویی که از پهلو حمله کرده است درمییابد که او جوست، و دو شریک اطلاعاتشان را با هم مقایسه میکنند: دشمنی از زمانی آغاز شد که بیگ اِلک مرکز شهرستان شد، و دو رئیس سرقت احشام—سوینی از بیگ اِلک و گیب وِیلز از جینگل بِل—برای پنهان کردن جنایتهایشان شهرها را در برابر هم نگه داشتهاند. پس از دستگیری و اعتراف سوینی، وِیلز زندانی میشود و جو پیشنهاد برگزاری ضیافت صلحی را در خانهمزرعهای بیطرف میدهد؛ با تعداد برابر افراد و تحویل دادن همهٔ اسلحهها هنگام ورود. بیاعتمادی فضا را مسموم میکند، زیرا هر طرف مخفیانه یک نفر اضافی را وارد میکند و دربارهٔ نیروهای کمکی پنهان به طعنه و کنایه میپردازد؛ سخنرانیها به توهین میانجامند، زد و خوردی درمیگیرد، گلولههایی از بیرون شلیک میشوند و هر دو جناح در دل شب پراکنده میشوند. جو، در میان ویرانههای بهجامانده، ایندیگو را پیدا میکند—که با شرمندگی اعتراف میکند تپانچهای جیبی همراه داشته است—و دو شریک بار دیگر به سوی جنوب میتازند و با طنزی تلخ میپذیرند که تغییر دادن سرشت انسان دشوار است.