‘De gedichten van Edgar Allan Poe’ van Edgar Allan Poe is een verzameling gedichten die in het midden van de negentiende eeuw zijn geschreven. De bundel brengt zijn befaamde lyrische gedichten samen met vroegere stukken en enkele prozabeschouwingen over de poëtica, rond thema’s als liefde, verlies, schoonheid, de dood en hypnotiserende klank. Lezers kunnen sfeervolle balladen en elegieën verwachten waarin de sprekers worden achtervolgd door geïdealiseerde, vaak verloren vrouwen en door dromerige of macabere visioenen. Het begin van het boek bevat materiaal van de uitgever en een gedetailleerde inhoudsopgave, gevolgd door een uitvoerige inleiding die Poe’s karakter verdedigt, zijn door tegenspoed getekende leven en loopbaan schetst en zijn vakmanschap toelicht — zijn nadruk op melodie, refrein, beknoptheid en het niet-didactische ‘poëtische principe’ — terwijl ‘The Raven’ opnieuw wordt beoordeeld in het licht van zijn andere lyrische gedichten. Daarna worden Poe’s bescheiden voorwoord uit 1845 en zijn opdracht aan Elizabeth Barrett Barrett herdrukt. Vervolgens opent de bundel met kenmerkende gedichten — ‘The Raven’, ‘The Bells’, ‘Ulalume’, ‘Lenore’, ‘Annabel Lee’ en andere — die via rijke klankpatronen en refreinen rouw, verlangen en het bovennatuurlijke verbeelden, voordat wordt overgegaan naar stukken als ‘The City in the Sea’, ‘The Conqueror Worm’ en ‘The Haunted Palace’, die de gotische sfeer verdiepen. De sectie sluit af met een overgang naar gedichten die in zijn jeugd zijn geschreven, waarin vroege romantische verlangens, klassieke aanroepingen en nachtelijke beelden al de kiem van zijn latere stem laten zien.