„Opowieść o słońcu, księżycu i gwiazdach” autorstwa Agnes Giberne to popularny przewodnik po astronomii napisany na końcu XIX wieku. Przyprowadza początkujących do świata Układu Słonecznego i wszechświata, objaśniając słońce, księżyc, planety, komety i gwiazdy jasnym, niezawiłe od matematyki językiem. Połączenie faktów naukowych, informacji historycznych oraz barwnych opisów ma na celu ułatwić zrozumienie astronomii dla szerokiej publiczności. Książka rozpoczyna się przychylnym odnoszeniem Charleza Pritcharda do jej prostoty i dokładności, przeznaczonej dla początkujących; następnie znajduje się spis treści, który obiecuje pełną eksplorację tematów – od Układu Słonecznego po najnowsze metody badawcze. Na kolejnych stronach Ziemia jest przedstawiona jako jedna z wielu planet, a gwiazdy odróżniane są od planet jako obiekty emitujące światło słoneczne; wyjaśnione są ruchy Ziemi, widoczne ruchy nieba, ogromne odległości między gwiazdami oraz zodiak. Dalej opisuje się odległość i skala Słońca, jego rotację, plamy na powierzchni, prominencje i koronę, a także imponujące obrazy burz słonecznych; klarownie wyjaśniono zasady grawitacji i inercji, pokazano, jak funkcjonują orbity planet, a pomocą prostej modelki z świeczką i pomarańczem ilustrowane są zmiany pór roku spowodowane położeniem osi Ziemi. Książka dalej opisuje planety – od Merkurego do Marsa, pas asteroidów, a potem Jowiszta (z czterema dużymi księżycami i szybką rotacją), Saturna (z pierściami i wieloma księżycami), Urana i Neptuna – przy użyciu przyjemnych porównań dotyczących ich rozmiaru i odległości. Barwne opisy „wizyty” na Księżycu ukazują bezpowietrzne niebo, ekstremalne ciepło i zimno, ostre światło i cienie, krajobrazy usiane kraterami, a także Ziemię widzianą w nieruchomej pozycji na tle księżycowego nieba. Następnie opisane są komety – ich kiedyś straszliwe wyglądanie, eteryczna natura, różne orbity, zachowanie w bliskiej odległości od Słońca, a także słynne przykłady takich komet jak Halley i Encke. Na tym tekst książki się kończy.