رمان «بانوان بزرگ» نوشته آرسن هوسای، احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است و بازتابی از پیچیدگیهای جامعه پاریس در دوران امپراتوری دوم است. این کتاب به بررسی موضوعاتی چون عشق، آرزو و الگوهای زنانه میپردازد؛ همچنین با نظرات تاریخی و اجتماعی درباره جایگاه و تأثیر زنان در آن دوران همراه است. شخصیت اصلی رمان، ژان-اکتواو دو پاریسی، که با نام «دون خوان دو پاریسی» نیز شناخته میشود، در دنیایی از عشق و غم و اندوه زندگی میکند و به ماهیت روابط خود با زنان و انتظارات جامعه نسبت به آنها فکر میکند. در ابتدای رمان، شخصیت اکتواو به عنوان یک فرد جذاب و دارای کشش شخصیتی معرفی میشود؛ هنگامی که در منطقه «بوآ دو بولون» یک دختر زیبا را میبیند، به مدتی تحت تأثیر حضور او قرار میگیرد و این امر باعث میشود درباره عشق و پیچیدگیهای همراه آن فکر کند. متن رمان، تلاش درونی اکتواو برای مقابله با آسیبپذیری عاطفی و قوانین جامعه را به تصویر میکشد؛ همچنین ترس او از درگیر شدن در روابط عاشقانه نیز برجسته است. با ورود او به لایههای بالاتر جامعه پاریس، فصلهای اول رمان همچنین به شگفتیها و افسانههای مربوط به خانواده دو پاریسی میپردازند؛ این امر نشانهای از لعنتی است که بر سر نسل آنها حکم فرما گرفته و پیشزمینهای برای پیامدهای تراژیکی است که ممکن است عشق در زندگی آنها به همراه داشته باشد.