Florence Roberts’ın “Dışlanmışlarla On Beş Yıl” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir otobiyografidir. Eser, yazarın misyonerlik ve kurtarma çalışmalarındaki deneyimlerini anlatır ve özellikle kentsel ortamlarda kötülüklerin içine düşmüş kadınlar ve çocuklara yardım etme konusundaki derin bağlılığına odaklanır. Kişisel dönüşümü ve şefkatli çalışmaları aracılığıyla, kitap yoksul ve dezavantajlı insanların karşılaştığı zorlukları ve sevgi, affetme ile kurtuluşun önemini vurgular. “Dışlanmışlarla On Beş Yıl”ın başında yazar, Rosa adlı genç bir kızla yaşanan üzücü bir olay sayesinde çevresindeki acı gerçeklerin farkına varışını anlatır. Birçok insanın katlandığı adaletsizlikler ve acılar karşısında Roberts, yoksulluk ve umutsuzluktan muzdarip insanları kurtarma görevini üstlenir ve yoksullukla mücadele eden çeşitli bireylerle yaşadığı deneyimleri ayrıntılı olarak anlatır. Anlatısı, inancına dair samimi düşünceler, onu yönlendiren vizyonlar ve toplum ile kendi ailesinden gelen engellere rağmen başkalarının hayatlarında fark yaratma arzusuyla birleşir. Kitabın başlangıcı, kurtarma çalışmaları ve empati ile başkalarına hizmet etmenin dönüştürücü gücünü derinlemesine incelemek için uygun bir zemin oluşturur.