نمایشنامه «نبرد بانوان» نوشتهی اوژن اسکریب و ارنست لگووه، یک کمدی است که در اواسط قرن نوزدهم، بهطور خاص در دههی ۱۸۵۰ میلادی، نوشته شده است. این اثر تئاتری بر زندگی و روابط عاشقانهی شخصیتهای آن تمرکز دارد؛ بهویژه بر زنان و مردان نجیبزادهای که در پسزمینهی فرانسه پس از ناپلئون، درگیر دسیسههای سیاسی و علاقههای شخصی هستند. در آغاز این نمایشنامه، ما به یک صالون تابستانی فخم در یک قلعه میرویم؛ کنتس دوترول و خواهرزادهاش، لئونی دلا ویلگونتیر، در گفتوگوهای پرجنبوجوشی با یکدیگر شرکت میکنند. آنها دربارهی نامهها و اخبار صحبت میکنند و تنش بین انتظارات اجتماعی و خواستههای شخصی آنها آشکار میگردد. در ادامه، مشخص میشود که لئونی در ابتدا از چارلز، خدمتکار خانوادگی، ناراحت است؛ اما شگفتیاش زمانی برانگیخته میشود که متوجه هوش و جذابیت ظاهری چارلز میگردد. این صحنه، به تعقیدات روابط بین طبقات اجتماعی و علاقههای عاشقانه اشاره دارد و پیشزمینهای برای درگیریهای عاشقانهی پیش رو فراهم میکند؛ بهویژه زمانی که شخصیتهایی مانند هنری، یک فراری سیاسی، و گوستاو دو گریگنیون، یک مقام جوان در دولت، وارد زندگی این شخصیتها میشوند. در نهایت، تمام این مسائل به چالشهای شخصی و اجتماعیای منجر میگردند که با تنشهای سیاسی آن دوران در هم تلاقی دارند.
شامل مقدمه، یادداشتها و واژگان به زبان انگلیسی است.