«Logica» Андрэса Пікера — навуковае выданне, напісанае ў канцы XVIII стагоддзя. Тэкст уяўляе сабой усебаковае даследаванне лагічнага разважання, у якім разглядаюцца прынцыпы штучнай логікі і яе прымяненне ў розных галінах ведаў, пераважна засяроджваючыся на сілагістычным разважанні. Пікер імкнецца праясніць адрозненні паміж розумам і логікай, падкрэсліваючы важнасць разумення фундаментальных ісцін як асновы для дакладнага разважання. У пачатку «Logica» закладаецца аснова праз вызначэнне прыроды і прызначэння штучнай логікі. Пікер тлумачыць, як чалавечае разуменне натуральным чынам дасягае першапачатковых ісцін, і падкрэслівае значэнне лагічных спалучэнняў для забеспячэння пэўнасці думак. Ён тлумачыць, што разважанне, вядомае як сілагізм, з'яўляецца найбольш надзейным метадам звязвання думак і вываду новых заключэнняў. Акрамя таго, Пікер крытыкуе сучасных яму філосафаў, якія, на яго думку, адхіліліся ад сапраўднай логікі, сцвярджаючы, што сапраўднае веданне будуецца на ўсталяваных прынцыпах розных навук. Гэты фрагмент эфектыўна стварае аснову для больш глыбокага даследавання лагічнага метаду і філасофіі, выказваючы пераканаўчы аргумент на карысць дысцыплінаванага падыходу да лагічнага даследавання.