«سایه بزرگ» نوشته آرتور کانان داول، یک رمان تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. داستان در زمینه جنگهای ناپلئونی روایت میشود و بر شخصیتهایی تمرکز دارد که در همهگیری آن دوران گرفتار شدهاند؛ بهویژه جاک کالدر، که بر روی تغییرات عمدهای که در جامعه و جنگ رخ دادهاند و زندگی و افکارش را شکل دادهاند، تأمل میکند. در آغاز رمان، جاک کالدر معرفی میشود؛ مردی که در خضم هرج و مرج اوایل قرن نوزدهم به زندگی خود فکر میکند. او حس نostalgiهاش نسبت به دورانهایی که کمتر همهگیر بودند را به یاد میآورد و خاطرات زندهای از شعلههای هشداردهندهای که نشاندهنده حمله فرانسه بودند، با ما به اشتراک میگذارد. روایت جاک ما را از تجربیات کودکیاش، رابطههایش با خانواده و نشانههایی از درگیریهای بزرگتری که پیش رو دارد، بهویژه سایهای که ناپلئون بر اروپا انداخته است، آگاه میسازد. شخصیتهای دیگری نیز در این رمان حضور دارند؛ از جمله جیم هورسکروفت، پسر یک پزشک، و خالهاش ادی که حضور آنها شروع به تغییر زندگی ساده و مستقیم جاک میکند. آغاز رمان یک زمینه تاریخی غنی ارائه میدهد؛ زمینهای که با تأملات شخصی جاک ترکیب شده و زمینهساز داستانی از عشق و درگیری است که با روایت کلی جنگ پیوند خورده است.