„Kontrzybucja do badań starożytnych alfabetów filipińskich” autorstwa T.H. Pardo de Tavery to naukowe dzieło napisane w końcu XIX wieku. Jest to publikacja, która zajmuje się historycznym badaniem starożytnych alfabetów używanych przez mieszkańców Filipin przed hiszpańską kolonizacją. Autor bada systemy pisania rozwinęte przez ludność malajską, nazywaną „Indios”, oraz ich znaczenie w szerszym kontekście historii i kultury Filipin. W tym dziele Pardo de Tavera opisuje różne starożytnie filipińskie alfabety, przedstawiając ich charakterystyki oraz trudności związane z ich zrozumieniem. Krytykuje wcześniejsze badania i dokonuje szczegółowego porównania różnych systemów pisania, z szczególnym naciskiem na alfabety tagałoskie i ilokano. Książka pokazuje, w jaki sposób te systemy pisania były używane, oraz ich podobieństwa z innymi systemami pisania w Azji i Oceanii. Ponadto Pardo de Tavera argumentuje o konieczności ochrony wiedzy o tych alfabetach, twierdząc, że mimo spadku ich użycia, posiadają wielkie znaczenie historyczne i zasługują dalszych badań i docenienia.