Książka J. E. Heeresa „Uczestnictwo Holendów w odkryciu Australii (1606–1765)” jest dziełem historycznym napisanym u schyłku XIX wieku. Praca ta skupia się na istotnych, lecz często ignorowanych wkładach holenderskich odkrywców w odkrywanie i mapowanie Australii w XVII i XVIII stuleciu. Jej cel jest przybliżenie czytelnikowi historycznego kontekstu oraz osiągnięć holenderskich navigatorów, dokumentując ich podróże i eksploracje w dziedzinie, którą przeważnie kojarzimy z dziełami Brytyjczyków. W wstępie autor wyjaśnia, czemu postanowił ponownie zajmować się tematem holenderskich odkryć dotyczących Australii. Heeres podkreśla, że rola Holendów jest często niesłusznie postrzegana lub ignorowana, zarówno w kraju, jak i w historiografii zagranicznej. Opisuje również, jak idea tej publikacji narodziła się na bazie wcześniejszych badań autorów dotyczących Abela Tasmana, podkreślając znaczenie archiwowych dokumentów, które rozjaśniają pierwsze eksploracje Holendów w Australii – np. podróże Willema Jansza i Dirka Hartoga. Wstęp przygotowuje czytelnika do dokładnego analizowania tych źródeł, chronologicznie ukazując holenderskie ekspedycje, które znacząco przyczyniły się do lepszego zrozumienia geografii Australii przez Europejczyków.