„Proza drugiego ruchu afrykańskiego“ autorstwa P.C. Schooneesa to naukowa praca napisana na początku XX wieku. W tym tekście badane są literackie tendencje występujące w ramach Drugiego Ruchu Afrykańskiego, a także rozwój literatury afrykańskiej oraz jej znaczenie kulturowe w Południowej Afryce. Praca zapewne dotyczy wybitnych autorów, kluczowych dzieł literackich oraz szerszych społecznych kontekstów, które wpłynęły na ten renesans literacki. Wstęp do rozprawy daje ogólny przegląd pierwszego ruchu afrykańskiego, podkreślając jego osiągnięcia i trudności w promocji języka afrykańskiego jako środka pisownego. Schoonees podkreśla ważną rolę, którą odegrali wcześniejsi autorzy, oraz broni język afrykański, zaznaczając, jak społeczno-polityczna sytuacja, w tym kontekście wojen boerów, doprowadziła do ożywienia narodowego świadomości wśród Afrykanerów. Praca przygotowuje grunt dla rozumienia drugiego ruchu afrykańskiego jako okresu, który charakteryzował się nie tylko ponownym naciskiem na rozwój języka, ale także na identyfikację kulturową i wyraz artystyczny; młodsze pokolenia usiłowały w tym czasie wyrazić swoją unikalną tożsamość poprzez literaturę i sztukę.