«دوست من، راننده» نوشتهٔ سی. ان. ویلیامسون و ای. ام. ویلیامسون، رمانی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. داستان دربارهٔ رالف مورِی شکل میگیرد؛ مردی که درگیر موقعیتی خندهآور و آشفته میشود که دوستش تری، جنتلمنی اشرافزاده که به رانندهای آماتور تبدیل شده، و گروهی از وارثههای آمریکاییِ جویای ماجراجویی در اروپا نیز در آن نقش دارند. روایت، هنگام بررسی تعامل این دو مرد با این بانوان پرشور، بهویژه در پسزمینهٔ متضاد سفر با خودرو در آن دوره، مضامین طبقهٔ اجتماعی، طنز و پویاییهای اجتماعی را به تصویر میکشد. در آغاز رمان، رالف و تری در ویلای خود در ریویِرای فرانسه معرفی میشوند؛ جایی که به آگهیای برمیخورند و همین امر تری را ترغیب میکند خدمات خود را بهعنوان راننده به سه بانوی آمریکایی پیشنهاد دهد. آن دو هنگام آماده شدن برای این ماجرا با خانم کاترین کیدرِ سرزنده و دلنشین، دخترش بیچی، و دوشیزه مادلین دستریِ زیبا اما ظاهراً بیمیل دیدار میکنند. صحنههایی که در ادامه شکل میگیرند و سرشار از اتفاقات خندهآور و مهمانان ناخواندهاند، زمینه را برای روایتی سبکبال از عشق و مناسبات اجتماعی فراهم میکنند و نشان میدهند که سفرهای پیشِ رو برای همهٔ دستاندرکاران، هم چالشهایی در بر خواهند داشت و هم پرده از حقایقی خواهند برداشت.