‘Religie en kunst in het oude Griekenland’ van Ernest Arthur Gardner is een wetenschappelijk werk dat waarschijnlijk aan het begin van de 20ste eeuw is geschreven. In dit boek wordt uitgebreid onderzocht hoe religie en artistieke uitdrukking, vooral via sculptuur, met elkaar interageren in de oude Griekse cultuur. Gardner bestudeert hoe het Griekse pantheon invloed heeft gehad op artistieke ontwikkelingen en het openbare leven, en legt nadruk op de evolutie van artistieke idealen en religieuze overtuigingen. In de inleiding wordt de complexe relatie tussen religie en kunst in het oude Griekenland verklaard; er wordt ook benadrukt dat veel hedendaagse onderzoeken zich hebben gericht op primitieve rituelen, waardoor de levendige uitdrukking van de Olympische goden in de Griekse religie en kunst vaak wordt overgeslagen. Gardner bespreekt de oorsprong van afgodendom en de antropomorfe weergave van goden, en hoe deze beelden niet alleen rituele functies hadden, maar ook de esthetische en religieuze normen van die tijd beïnvloedden. Hij legt daarmee de basis voor een breder onderzoek naar verschillende aspecten van religie – populaire, officiële, poetische en filosofische – en hun interacties met artistieke uitdrukking. Uiteindelijk wordt de lezer uitgedaagd om kritisch na te denken over de betekenis van deze relaties.