مجموعهی «پرتوهای نور منقرضشده» اثر آنترو دی کوئنتال، مجموعهای از اشعار منتشرنشده است که در اوایل تا اواسط قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این اثر شامل موضوعات مختلفی است و بهویژه منعکسکنندهی آرمانهای رمانتیک و معنوی اولیهی شاعر است؛ پیش از آنکه در سالهای بعد به سبکی بسیار انقلابیتر روی آورد. این مجموعه، تحت تأثیر شخصیت کوئنتال پس از مرگش منتشر شده و نمایانگر مرحلهی هنری اولیهاش است؛ همچنین بینشی دربارهی پیچیدگیهای عاطفی زندگی او ارائه میدهد. در مقدمهی این مجموعه، به زمینهی شخصی کوئنتال پرداخته شده و بر اهمیت آثار اولیهاش که در سالهای ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۳ نوشته شده بودند، اما پیشتر نادیده گرفته یا از بین رفته بودند، تأکید شده است. مقدمهای که توسط تئوفیلو براگا نوشته شده، توضیح میدهد که چگونه حفظ مخطوطات مختلف توسط یکی از دوستان کوئنتال، امکان چاپ این مجموعه را فراهم کرده است. همچنین در این مقدمه، به تعامل تأثیرگذار بین نور و تاریکی در زندگی و هنر کوئنتال اشاره شده؛ تعاملی که یادآور دشواریها و تحولاتی است که او پیش از رسیدن به ناامیدی با آنها روبرو بود. خود اشعار، سرشار از تأمل و اشتیاق هستند و با مضامین جهانی مانند عشق، آزادی و پرسشهای موجودیتی درگیر میشوند.