„Węgierski nabob” autorstwa Móra Jókai to powieść napisana na końcu XIX wieku. Akcja rozgrywa się w Węgierzech i skupia się na postaci Johna Kárpáthy, ekstrawagantnego magnata, oraz na jego relacjach z bratankiem Abellinem Kárpáthy – dandysem z Paryża, którego cechuje chęć do zdobywania spadku. Powieść eksploruje tematy bogactwa, społecznych dynamik oraz ekscentrycznych zachowań, które wpływają na życie bohaterów. Wstęp do „Węgierskiego naboba” zanurza czytelnika w deszczową i bagnistą atmosferę Węgier, gdzie gospodarz oberży Peter Bús rozmyśla nad trudnymi okolicznościami, w jakich znajduje się jego lokal – nazwany dosłownie „Oberżem Ruiny”. Gdy goście przybywają w taką pogodę, między Peterem a arystokracją rozpoczyna się komedijska wymiana zdań, zwłaszcza dotycząca absurdalnych żądań jego „pana” – naboba. Taki lekkomyślny początek wprowadza różnorakie ekscentryczne postaci i przygotowuje grunt pod bogatą historię pełną humoru i dramatu, która rozkwitnie w opisie złożonych relacji pomiędzy ludźmi, bogactwem i więzami krwi na Węgierach.